23 okt 2016
oktober 23, 2016

Topconcert van Vocal Group BANT

http://www.hervormdegemeentesgraveland.nl/Artikelen/161019%20recensie%20BANT.docx

Heel veel van onze gemeenteleden wonen niet in Wijdemeren en lezen daardoor het Weekblad Wijdemeren niet, vandaar dat we deze recensie uit dat weekblad overnemen.

Misschien kunnen we u hierdoor ook enthousiast maken en komt u naar één van de volgende concerten.

Een concert van Vocal Group BANT verdient meer aandacht dan de vijftig personen die afgelopen vrijdag in de Stalpaertkerk te ’s-Graveland aanwezig waren. Ook de Bergse Willibrordkerk en het Oude Kerkje aan de Dijk, plus de Dillewijn en de Dobber zouden tot de nok gevuld zijn als mensen hebben gehoord en gezien wat BANT brengt. Acht dames en vier heren die op gevarieerde wijze een topconcert verzorgen met 21 a capella songs.

Hoewel het intieme aspect van ‘Thuis bij BANT’, voor de pauze het thema, wellicht verloren zou gaan op die andere podia. In de kerk hangt een schemerlamp, een schilderij, wat planten en doeken en een pers op de vloer, waarmee de huiselijke sfeer is geschapen. Vanuit de consistoriekamer hoor je vreemde klanken, het koor komt op met het Roemeense Joc de Leagane. En direct wordt duidelijk dat dit concert ook visueel leuk gaat worden, want de zangers en zangeressen bewegen zich voort op de muziek. Steeds in een andere setting, snelle changementen, op een logische wijze. Nergens krijg je de indruk dat regisseur Sander Buckers het koor in een horeografisch patroon dwingt. Want het gaat tenslotte om het zingen. A capella zingen stelt hoge eisen aan een gezelschap, een valse toon valt direct op en intoneren zonder een piano op de achtergrond is lastig. Je kunt je stem alleen afstemmen op de andere zangers. Maar het klonk perfect. En BANT is ook in staat zelf begeleidende ‘instrumenten’ te produceren met tal van fonetische geluiden zoals de human beatbox bij het swingende Royals van Pentatonix. Heel anders was het prachtige Winterhart met een mooi intro van sopraan Anne Hoeksema. Of de komische traditional ‘Wij zijn gebroeders’ in up tempo gezongen door de vier heren.

Na de pauze gaan we een ‘reis van binnen’ volgen zoals dirigent Ronald Becker aankondigt. Hij opent elk lied met de gewenste toonhoogte en geeft soms een korte maat op de trommel.

Zijn licht filosofische inleidingen lijken los staan van de liederen. De naadloze overgang van Icarus naar het Zweedse ́I Denna Ijuva ́ is mooi gearrangeerd.

Van bas tot sopraan, zo harmonieus en zuiver. Heerlijk! Hetzelfde geldt voor ́Black is the colour ́ van Nina Simone naar Ed Sheeran ́s   ́I See Fire ́, hoewel vooral de eerste song iets rauwer had gekund. Bij   ́Blegnet, Segnet ́ van Grieg liepen de rillingen over je lijf, met een

keihard intro waar je niet onderuit kon.

Er waren nog meer muzikale hoogtepunten, waardoor het publiek juichend huiswaarts keerde. Doch de oproep van ́Breek ́ van Jeroen Zijlstra zou iedereen een stuk gelukkiger maken: ‘Breek, breek door/ Breek en ga er voor / Ga het maken / Durf te breken, breek door’.

BANT moet zeker doorbreken. Zie: vocalgroupbant.nl

 

DOOR: Herman Stuijver 19 oktober 2016